Keloid scars, also known as keloids, are abnormal hypertrophic scars that can be a serious aesthetic and functional problem. Although keloids are not life-threatening, they often cause discomfort, restrict mobility, and negatively affect the patient's self-esteem. Learn what keloids are, what types there are, and how they are treated.
A keloid is an overgrown, hard, often bumpy skin lesion that forms at the site of a previous injury, wound, burn, or surgical procedure. Unlike a normal hypertrophic scar, a keloid forms beyond the boundaries of the original skin damage and tends to recur.
Keloids are the result of excessive collagen synthesis by fibroblasts, leading to pathological growth of connective tissue. They are often accompanied by symptoms such as itching, tenderness, or a feeling of skin tightness.
There are two main types:
It is worth noting that keloids can appear anywhere on the body, although they most commonly occur on the chest, back, ears, and arms.
The causes of keloid formation are not fully understood, but the following factors play a significant role:
The diagnosis and treatment of keloids begins with a detailed interview and examination of the lesion by a specialist. A dermatological consultation allows for the differentiation between hypertrophic scars and keloids and an assessment of whether the keloid is likely to develop further.
In some cases, a biopsy or additional tests are necessary to rule out cancerous changes and confirm the benign nature of the lesion.
The treatment of scars and keloids is difficult and often requires an individual approach. Depending on the degree of growth, location, and patient predisposition, various methods of keloid treatment can be used:
In the case of keloids, a combination of dermatological, surgical, and aesthetic medicine treatments is recommended. At our clinic, we offer:
An effective method for removingkeloids that stimulates regeneration and reduces scar volume.
Removing keloid scars with liquid nitrogen – an excellent solution for smaller lesions. It causes them to die off and fall away.
Surgical excision of keloids is performed under local anesthesia. The procedure often needs to be combined with other therapies to minimize the risk of recurrence.
The first step in treatment is to identify the type of lesion and select an appropriate course of action.
Bliznowce (keloidy) powstają w wyniku nadmiernej, patologicznej odpowiedzi skóry na uraz – ranę, oparzenie, zabieg chirurgiczny, kolczyk, ukąszenie lub stan zapalny (np. trądzik). Kluczową rolę odgrywa nadprodukcja kolagenu w fazie gojenia, prowadząca do rozrostu tkanki poza granice pierwotnej rany. Do czynników ryzyka należą predyspozycje genetyczne, ciemniejsza karnacja (fototyp IV–VI), młody wiek oraz lokalizacja urazu – szczególnie mostek, ramiona, barki, płatki uszu i żuchwa. Część keloidów tworzy się nawet po minimalnych urazach, u niektórych pacjentów pojawiają się spontanicznie.
Leczenie bliznowców jest procesem długotrwałym i prawie zawsze łączy kilka metod: iniekcje sterydowe (triamcynolon), krioterapię, laseroterapię, silikonowe plastry lub żele, ucisk, a w wybranych przypadkach chirurgiczne wycięcie z postępowaniem uzupełniającym. W Klinice Dr Jagielskiej w terapii bliznowców wykorzystujemy także kwantowy rezonans molekularny (QMR), który wspiera regenerację tkanek bez dodatkowego urazu termicznego, oraz ostrzykiwanie sterydem. Sama chirurgia bez leczenia uzupełniającego ma wysoki odsetek nawrotów, dlatego wymaga starannego planowania. Efekty widoczne są stopniowo, w trakcie serii zabiegów rozłożonej na miesiące. Umów się na konsultację w Klinice Dr Jagielskiej, aby specjalista ocenił zmianę i zaproponował bezpieczny plan leczenia.
Zwykła blizna (normotroficzna) powstaje w obrębie uszkodzonej tkanki, z czasem blednie i spłaszcza się. Bliznowiec to przerośnięta, twarda tkanka bliznowata, która wychodzi poza granice pierwotnej rany, często ma kolor różowy do fioletowego i nie ustępuje samoistnie. W przeciwieństwie do blizny przerostowej (która pozostaje w obrębie rany i potrafi się cofnąć) bliznowiec nacieka na zdrową skórę i ma tendencję do wzrostu. Zmiany te często swędzą, pieką lub bolą, szczególnie w pierwszych miesiącach po powstaniu.
Bliznowce nie są nowotworami i nie zagrażają życiu – są łagodnym rozrostem tkanki łącznej. Mogą jednak znacząco obniżać komfort życia: powodują świąd, ból, pieczenie, ograniczają ruchomość skóry (zwłaszcza w okolicy stawów) i wpływają na samoocenę. W rzadkich przypadkach, gdy keloid szybko rośnie, krwawi, owrzodzi się lub zmienia charakter, konieczna jest ocena dermatologa, aby wykluczyć inne schorzenia. Pamiętaj, że każda nietypowo rosnąca zmiana skórna powinna zostać zweryfikowana.
Bliznowce nie ustępują samoistnie – bez leczenia zwykle utrzymują się latami, a niekiedy powoli powiększają. To istotna różnica względem blizn przerostowych, które w ciągu 12–24 miesięcy mogą się samodzielnie wypłaszczyć. Im wcześniej rozpoczęta terapia, tym większa szansa na dobry efekt i mniejsze ryzyko nawrotu. W Klinice Dr Jagielskiej pomagamy zaplanować postępowanie już na etapie świeżej blizny o ryzyku keloidowym.
W terapii bliznowców największe znaczenie mają preparaty silikonowe (żele, plastry), które zmiękczają i spłaszczają zmianę dzięki okluzji i regulacji nawilżenia. Pomocne są też preparaty z wyciągiem z cebuli morskiej oraz produkty uzupełniające o działaniu nawilżającym i łagodzącym. Należy jednak pamiętać, że żaden preparat dostępny bez recepty nie usunie dojrzałego bliznowca – mogą jedynie wspierać leczenie zabiegowe lub spowalniać rozrost. Jeśli zmiana jest duża, bolesna lub szybko rośnie, zapraszamy na ocenę dermatologiczną do Kliniki Dr Jagielskiej.
Klinika dr Jagielskiej znajduje się przy ul. Mokotowskiej 15a/2b, nieopodal placu Zbawiciela. Wejście i wjazd na prywatny parking przez bramę od ulicy Nowowiejskiej róg
Waryńskiego przy stacji metra Politechnika (domofon numer 22).
Więcej informacji o zaleceniach dot. pierwszej wizyty znajdziesz w naszej zakładce: Pierwsza Wizyta